Merkezde eğitim alan kadınlar, el sanatlarını yalnızca ekonomik bir faaliyet olarak değil, aynı zamanda geleneksel bir ritüel olarak sürdürüyor. Trabzon’a özgü endemik bitkilerden ilham alan kursiyerler; mavi yıldız, vargit çiçeği, kirpikli zambak ve zifin gibi türleri kumaşlara, takılara ve giysilere işliyor. Üretim sırasında ise bitkilerin anlam ve özelliklerine uygun atma türküler ve maniler söylenerek kültürel değerler yaşatılıyor.
Merkezde kurulan 5 ayrı atölyede; hasır-kazaziye takı tasarımı, geleneksel el sanatları, yöresel bez dokuma, moda tasarımı, kadın giysi dikimi, kağıt rölyef, tezhip ve ahşap boyama gibi pek çok alanda eğitim veriliyor. Doğal kumaşlar geleneksel tezgâhlarda dokunuyor, ardından belirlenen temalara göre tasarlanarak kıyafet ve aksesuara dönüştürülüyor. Takıdan broşa, nakıştan iğne oyasına kadar pek çok süsleme unsuru ürünlere eklenerek turizm sektörüne kazandırılıyor. Tasarımlar, “Turab-ı Zen” markasıyla patentli olarak üretiliyor ve gelecek kuşaklara aktarılması hedefleniyor.
Trabzon Büyükşehir Belediyesi Sosyal Hizmetler Daire Başkanı Esengül Kibar, merkezde bir kadın girişimciler ağı oluşturduklarını belirterek, 18 kadın ve 6 desinatörün aktif olarak üretim yaptığını, ayrıca haftalık ortalama 520 kadının mesleki eğitim için kurslara katıldığını ifade etti. Toplam 96 üye ile sürdürülen çalışmalarda her dönem farklı bir tema belirlendiğini kaydeden Kibar, ilk temanın Trabzon’un endemik bitkileri olduğunu söyledi. Bu kapsamda kumaşlara işlenebilecek özgün tasarımlar için yaklaşık 8 ay süren Ar-Ge çalışması yürütüldü.
Kazaziye ustası Havva Memiş, 17 yıldır sürdürdüğü mesleğini merkezde geliştirerek devam ettirdiğini dile getirdi. Özellikle çocukluğunda “yayla karanfili” olarak bildiği kirpikli zambağın yalnızca Doğu Karadeniz’e özgü olduğunu öğrendiklerinde bu bitkiyi tasarımlarına dahil ettiklerini anlattı. Kolye, broş ve iğne oyası formlarında işlenen motifler, kazaziye sanatıyla birleştiriliyor.
Bir diğer usta Emine Adanur ise işlediği her endemik bitkiye özel atma türküler yazdığını belirterek, üretim sürecinin kendisi için hem kültürel hem de psikolojik anlamda iyileştirici olduğunu söyledi. Atölyelerde yankılanan doğaçlama türküler, Karadeniz’in zengin kültürel dokusunu yaşatırken kadınlar arasındaki dayanışmayı da güçlendiriyor.
