Oğlunun şehir dışına gönderilmesini istemediğini belirten K., uzun süren çabaların ardından ikna edilerek bulunduğu yerden indirildi. Gözyaşları içinde konuşan anne, “Sadece çocuğuma yakın olmak istedim” dedi.
Kepez ilçesinde yaşayan E. ve S.K çiftinin üç çocuğundan en büyüğü olan M.’e, henüz 3 yaşındayken ağır otizm tanısı konuldu. Aile, çocuklarının davranışlarındaki farklılıkları fark edince doktora başvurmuş, yapılan değerlendirmeler sonucunda hayatlarını tamamen değiştiren teşhisle karşılaşmıştı. Daha sonra dünyaya gelen kızları A.’e Tip-1 diyabet, Şeyma’ya ise serebral palsi (beyin felci) tanısı konuldu.
Son iki yılda davranışlarında belirgin değişimler görülen M.’in zaman zaman saldırganlaştığı, eğitim gördüğü okulda öğretmenlerine ve evde aile bireylerine zarar verdiği belirtildi. Ev eşyalarına da zarar vermeye başlaması üzerine aile, Ağustos ayında Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü ile görüşerek oğullarının bir bakım merkezine yerleştirilmesini talep etti. Muhammet yaklaşık 6 aydır merkezde kalıyordu ve ailesi belirlenen günlerde ziyaretine gidiyordu. Anne E.K ise oğlunu görebilmek için sık sık merkezin önüne giderek hasret giderdiğini söyledi.
Kısa süre önce telefonla aranarak oğlunun başka bir ile sevk edileceğini öğrendiğini belirten K., bu karara itiraz ettiğini ancak sonuç alamadığını ifade etti. Bunun üzerine sabah saatlerinde yaklaşık 40 metre yüksekliğindeki falezlerin kenarına giden anne için çevredekiler 112 Acil Çağrı Merkezi’ni aradı. Olay yerine polis, sağlık ve itfaiye ekipleri sevk edildi. Uzun süre kimseyi yanına yaklaştırmayan K., oğlunun Antalya’da kalmasını istediğini söyledi.
Yaklaşık 2,5 saat süren ikna çabalarının ardından, Akdeniz Otizm Spor Kulübü Derneği Başkanı D.Ç’nin de devreye girmesiyle anne bulunduğu yerden indirildi. Gözyaşlarına boğulan K., eşine sarılarak sakinleştirilmeye çalışıldı. Daha sonra ifadesi alınmak üzere polis merkezine götürülen anne, yaşadığı çaresizliği dile getirerek yetkililerden destek istedi.
